Het digitale spel bewaren: een uitdaging voor rechten en erfgoed
De overgang naar het digitale videospel is versneld, gedreven door het gemak en door de strategie van de platforms. Directe toegang, geen doos meer om op te bergen: de voordelen zijn reëel. Maar deze digitalisering brengt een risico met zich mee dat de fysieke versie niet kende, namelijk dat van verdwijning.
Toegang die aan een zijden draadje hangt
Een digitaal spel kopen betekent het verwerven van een toegangslicentie, geen tastbare kopie. Dit heeft twee gevolgen:
- Verwijdering uit catalogi. Een spel kan om licentieredenen (muziek, verlopen rechten, geschil) van een platform worden verwijderd, en wordt dan ontoegankelijk, ook voor wie ervoor heeft betaald.
- Afhankelijkheid van servers. Veel spellen, zelfs singleplayer, vereisen een verbinding met de servers van de uitgever. Op de dag dat deze servers sluiten, kan het spel ophouden te werken. The Crew, dat in 2024 volledig onspeelbaar werd nadat de servers waren afgesloten, is hiervan het symbool.
Een fysiek spel uit 1995 start vandaag nog steeds op. Niets garandeert dat een digitaal spel uit 2025 in 2045 nog zal opstarten.
De Europese context
Verschillende wetteksten raken deze kwestie, zij het impliciet:
- De richtlijn (EU) 2019/790 inzake auteursrecht in de digitale eengemaakte markt erkent uitzonderingen ten gunste van culturele erfgoedinstellingen, die werken uit hun collecties mogen kopiëren met het oog op behoud.
- De richtlijn (EU) 2019/770 betreffende digitale inhoud legt een verplichting op tot conformiteit en levering van de inhoud, maar regelt niet de kwestie van de langetermijnbewaring.
Geen van deze teksten verplicht een uitgever vandaag om te garanderen dat een spel speelbaar blijft na de stopzetting van zijn dienst. Precies dat gat wil het initiatief Stop Killing Games opvullen.
Wat er nodig zou zijn
Behoud is geen luxe voor verzamelaars: het is een kwestie van rechten (niet verliezen wat men heeft gekocht) en van cultuur (60 jaar creatie niet laten verdwijnen). Dit veronderstelt verplichtingen bij het levenseinde: een offline modus bij het sluiten van de servers, deponering van de werken bij erfgoedinstellingen, en transparantie over de duur van de toegang vanaf de aankoop.
Lees ook: de Franse wet op behoud, een model om uit te breiden.
Officiële referenties
Beoordeel dit artikel
4.3/5 · 3 stem
Reacties (0)
Wees de eerste die op dit artikel reageert.