Behoud: verbrandt de industrie haar eigen erfgoed?

De videogame-industrie kent al meer dan 60 jaar geschiedenis. Toch blijven de inspanningen om dit erfgoed te bewaren dramatisch ontoereikend, zozeer zelfs dat men zich kan afvragen of de sector niet letterlijk zijn eigen geheugen aan het verbranden is.

Alarmerende cijfers

Een studie van de Video Game History Foundation (VGHF), uitgevoerd samen met het Software Preservation Network, heeft aangetoond dat 87% van de games die vóór 2010 zijn uitgebracht commercieel niet meer verkrijgbaar is, slechts 13% is dat nog wel. Enkele oriëntatiepunten:

• De Commodore 64 (1982), een belangrijk platform met ongeveer 10.000 titels, telt nog maar ongeveer 4,5% van zijn catalogus in commerciële omloop.
• Minder dan 3% van de games die vóór 1985 zijn uitgebracht, is nog beschikbaar.

Om de meeste klassiekers te kunnen spelen, blijven er slechts drie opties over: zelf een collectie bezitten, zijn toevlucht nemen tot emulatie (vaak in een juridisch grijs gebied), of een van de zeldzame gespecialiseerde bibliotheken bezoeken.

Digitaal heeft niets opgelost

Men zou kunnen denken dat digitale distributie, na 2010, het behoud zou vergemakkelijken. Het tegendeel is waar: titels verdwijnen in een gestaag tempo uit winkels, zonder fysiek spoor achter te laten. Communityprojecten zoals Delisted Games of Old Games Download proberen deze verdwijningen te documenteren, maar zij verhelpen een tekortkoming die eigenlijk de verantwoordelijkheid zou moeten zijn van de industrie en de overheid.

Institutionele ontkenning

Geconfronteerd met deze vaststelling beweert de Entertainment Software Association (ESA), die de Amerikaanse uitgevers vertegenwoordigt, dat de industrie genoeg doet, terwijl zij zich regelmatig verzet tegen uitzonderingen die bibliotheken in staat zouden stellen op afstand toegang te bieden tot oude games. De ESA benadrukt eenmalige schenkingen (meer dan 2.500 games toevertrouwd aan de Library of Congress), maar dat volstaat niet: behoud kan niet uitsluitend rusten op de goede wil van diegenen die er belang bij hebben om nieuw te verkopen.

Behouden betekent niet alleen de bestsellers redden. Het betekent de diversiteit van een cultuur redden, met inbegrip van de kleinere, experimentele, vergeten werken die de rijkdom van een kunstvorm uitmaken.

Bron: GamesIndustry.biz, « Video game preservation: is the industry torching its own legacy? »

Officiële referenties

• Video Game History Foundation, « 87% of classic games are out of print »