Odsprzedaż gier cyfrowych: dlaczego wydawcy też by na tym zyskali

Wydawcy obawiają się odsprzedaży tak, jak niegdyś obawiali się piractwa: widzą w niej utracone zyski. Ten lęk, po bliższym zbadaniu, nie wytrzymuje próby, uregulowany cyfrowy rynek wtórny służyłby również ich interesom. Oto dlaczego.

1. Poszerzenie bazy graczy

Nie każdego stać na kupno każdej gry w pełnej cenie. Rynek wtórny pozwala osobom dysponującym mniejszymi środkami odkryć tytuł, który inaczej by zignorowali. A gracz zdobyty przez pierwszą część serii staje się przyszłym nabywcą, tym razem w pełnej cenie, drugiej części. Nie kupuje się kontynuacji historii, której się nie zaczęło: rynek wtórny napędza przyszłą sprzedaż nowych gier.

2. Przychód z każdej odsprzedaży

To zasadnicza różnica w porównaniu z rynkiem wtórnym gier fizycznych. Dziś, gdy gracz odsprzedaje płytę, wydawca nie dostaje nic, wszystko trafia do sprzedającego. W systemie zbywalnej licencji cyfrowej prawo może przewidywać, że prowizja przypada wydawcy przy każdej odsprzedaży. Rynek wtórny przestaje być stratą, a staje się źródłem powtarzalnych przychodów.

3. Rynek pod kontrolą

W przeciwieństwie do niekontrolowanego rynku wtórnego gier fizycznych, uregulowany rynek cyfrowy można regulować: identyfikowalność licencji, zasady cenowe, ewentualne pułapy. Wydawca zachowuje kontrolę nad swoim ekosystemem, zamiast biernie go znosić.

4. Odbudowa zaufania

Każde zamknięcie serwera, każda gra uczyniona niegrywalną, każda odmówiona odsprzedaż nadwyręża więź zaufania z graczami. Zaoferowanie prawdziwego prawa do odsprzedaży, przejrzystego i sprawiedliwego, to odpowiedź na głęboko odczuwaną potrzebę oraz przekształcenie źródła frustracji w argument handlowy.

Pytanie nie brzmi, czy te prawa się pojawią, lecz kiedy. Lepiej, aby branża zbudowała ten rynek na swoją korzyść, niż żeby została do tego zmuszona później, na gorszych warunkach.

Proponowane ramy prawne zostały szczegółowo przedstawione w naszej propozycji ustawy na rzecz sprawiedliwej odsprzedaży.