Πρόταση: μια δίκαιη μεταπώληση των ψηφιακών παιχνιδιών

Το παρόν κείμενο αποτελεί πρόταση πολιτών, με σκοπό τη συνηγορία. Δεν έχει κανονιστική αξία, αλλά σκιαγραφεί το τι θα μπορούσε να είναι ένα ισορροπημένο νομικό πλαίσιο για τη μεταπώληση των ψηφιακών παιχνιδιών, ένα δικαίωμα που η ισχύουσα νομολογία αρνείται (δείτε τον φάκελό μας).

Γιατί ένας νόμος;

Η ψηφιακή επανάσταση μετέτρεψε τον τρόπο με τον οποίο αποκτούμε ένα παιχνίδι. Η άυλη μορφή προσφέρει προσβασιμότητα, αλλά εξαφάνισε μια ελευθερία που εγγυόταν το φυσικό προϊόν: αυτή της μεταπώλησης, του δανεισμού ή της κληροδότησης όσων έχουμε αγοράσει. Καθώς τα γαλλικά δικαστήρια αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν αυτό το δικαίωμα για το ψηφιακό περιεχόμενο (Cour de cassation, 23 Οκτωβρίου 2024), μόνο μια νομοθετική εξέλιξη, ιδανικά σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μπορεί να το αποκαταστήσει. Ακολουθούν οι αρχές που θα μπορούσε να θέσει.

Άρθρο 1, Ορισμός

Ως «ψηφιακό παιχνίδι» ορίζεται κάθε βιντεοπαιχνίδι που διανέμεται και αποκτάται χωρίς φυσικό υπόθεμα, μέσω ψηφιακής πλατφόρμας. Η άδεια χρήσης που αποκτήθηκε έναντι αντιτίμου και για αόριστη διάρκεια συνδέεται με τον καταναλωτή που την απέκτησε, ο οποίος μπορεί να τη διαθέσει υπό τους όρους που ακολουθούν.

Άρθρο 2, Δικαίωμα μεταπώλησης

Κάθε καταναλωτής που έχει αποκτήσει νόμιμα μια άδεια ψηφιακού παιχνιδιού, για αόριστη διάρκεια, διαθέτει το δικαίωμα να τη μεταπωλήσει. Η μεταπώληση συνεπάγεται την απόσβεση του δικαιώματος χρήσης του πωλητή: η άδεια μεταβιβάζεται, δεν αναπαράγεται («μία άδεια, ένας κάτοχος τη φορά»).

Άρθρο 3, Λεπτομέρειες και αμοιβή του δημιουργού

Οι πλατφόρμες θέτουν στη διάθεση των χρηστών έναν ασφαλή και ιχνηλάσιμο μηχανισμό μεταβίβασης. Ένα ποσοστό της τιμής μεταπώλησης μπορεί να αποδίδεται στον εκδότη και στους δικαιούχους, ώστε η δημιουργία να συνδέεται με αυτή τη δευτερογενή αγορά, κάτι που η αγορά μεταχειρισμένων φυσικών προϊόντων δεν επιτρέπει σήμερα.

Άρθρο 4, Ενημέρωση και διαφάνεια

Πριν από την αγορά, ο καταναλωτής ενημερώνεται σαφώς για τη φύση αυτού που αποκτά (άδεια χρήσης και όχι κυριότητα), τη διάρκειά της, τον μεταπωλήσιμο ή μη χαρακτήρα της, καθώς και τους όρους λήξης της υπηρεσίας. Αυτές οι πληροφορίες αποτελούν προϋπόθεση για το κύρος της συναίνεσης.

Άρθρο 5, Σύνδεση με το ευρωπαϊκό δίκαιο

Η παρούσα πρόταση εντάσσεται στη συνέχεια της οδηγίας (ΕΕ) 2019/770 για το ψηφιακό περιεχόμενο και του δικαίου καταναλωτή. Στοχεύει στην επέκταση στο ψηφιακό περιβάλλον της λογικής της ανάλωσης των δικαιωμάτων, η οποία σήμερα αναγνωρίζεται για το φυσικό προϊόν και, εν μέρει, για το λογισμικό (απόφαση UsedSoft).

Ένα τέτοιο πλαίσιο θα ωφελούσε αμφότερα τα μέρη: διαβάστε γιατί στο άρθρο μας για τα οφέλη της μεταπώλησης για τους ίδιους τους εκδότες.